Rahul Gandhi : విద్యార్థుల సమస్యలు రాజకీయ పార్టీలకు ఆయుధాలుగా మారినప్పుడు అసలు సమస్య వెనుకబడిపోతుంది. ప్రజాస్వామ్యంలో విద్యార్థులు తమ హక్కుల కోసం ఆందోళన చేయడం సహజం. అయితే ఆ ఆందోళనకు రాజకీయ రంగు పులిమి, దానిని అధికార–ప్రతిపక్ష పోరాటంగా మార్చడం వల్ల నష్టపోయేది చివరికి విద్యార్థులే.
జంతర్ మంతర్ వద్ద విద్యార్థుల ఆందోళన ఈ నేపథ్యంలో దేశవ్యాప్తంగా చర్చకు దారితీసింది. విద్యార్థుల ఆందోళన ప్రారంభమైన సమయంలో ప్రతిపక్ష నేత రాహుల్ గాంధీ దేశంలో లేకపోవడం, అనంతరం ఢిల్లీకి చేరుకున్న తర్వాత ఆ ఉద్యమంపై దృష్టి సారించడం రాజకీయంగా అనేక ప్రశ్నలకు తావిస్తోంది. విద్యార్థుల ఆవేదనను అర్థం చేసుకోవడం ఒక విషయం.. ఆ ఆవేదనను రాజకీయంగా ఉపయోగించుకోవడం మరో విషయం.
రాహుల్ గాంధీ విద్యార్థులతో సమావేశమవడం, వారి సమస్యలను తెలుసుకోవడం ప్రజాస్వామ్య పరంగా తప్పు కాదు. ప్రతిపక్ష నేతగా ప్రభుత్వాన్ని ప్రశ్నించడం కూడా ఆయన బాధ్యతే. కానీ విద్యార్థుల ఆందోళనను తన రాజకీయ పోరాటానికి వేదికగా మార్చే ప్రయత్నం జరుగుతోందనే భావన కలిగితే మాత్రం అది ఆందోళనకు నాయకత్వం వహిస్తున్న విద్యార్థుల స్వతంత్రతపై ప్రభావం చూపే ప్రమాదం ఉంది.
ఇక్కడ మరో ముఖ్యమైన ప్రశ్న ఉంది. విద్యార్థుల సమస్యలు నిజంగా పరిష్కరించడమే లక్ష్యమైతే, రాజకీయ పార్టీల మధ్య నినాదాల పోటీ ఎందుకు? పార్లమెంట్లో చర్చ జరిపించడం, సంబంధిత మంత్రిత్వ శాఖపై ఒత్తిడి తీసుకురావడం, విద్యార్థుల డిమాండ్లపై స్పష్టమైన కార్యాచరణ కోరడం వంటి మార్గాలే మరింత ఫలప్రదంగా ఉంటాయి. పార్లమెంట్ కార్యకలాపాలకు అంతరాయం కలిగించడం లేదా రాజకీయ ఉద్రిక్తత పెంచడం వల్ల విద్యార్థుల సమస్యకు పరిష్కారం లభించదు.
విద్యార్థుల ఆందోళన ఏ రాజకీయ నాయకుడికైనా ప్రజల దృష్టిని ఆకర్షించే అవకాశాన్ని కల్పించవచ్చు. కానీ ఆ అవకాశాన్ని రాజకీయ లాభం కోసం ఉపయోగించాలా? లేక సమస్య పరిష్కారానికి ఉపయోగించాలా? అన్నది నాయకత్వానికి పరీక్ష.
ప్రతిపక్ష నాయకుడిగా రాహుల్ గాంధీకి ఈ విషయంలో ఒక ప్రత్యేక బాధ్యత ఉంది. విద్యార్థుల ఆందోళనకు తన రాజకీయ బ్రాండ్ను జోడించడం కంటే, వారి డిమాండ్లను ప్రభుత్వంతో చర్చించేలా చేయడం, పరిష్కారానికి మార్గం చూపడం మరింత ప్రభావవంతమైన రాజకీయంగా నిలుస్తుంది. విద్యార్థుల భుజాలపై రాజకీయ తుపాకీ పెట్టి అధికారాన్ని లక్ష్యంగా చేసుకోవడం సులభం. కానీ విద్యార్థుల భవిష్యత్తును కాపాడే పరిష్కారం సాధించడం మాత్రం నిజమైన నాయకత్వం.
ఇదే సమయంలో ప్రభుత్వానికీ బాధ్యత ఉంది. విద్యార్థుల ఆందోళనను కేవలం ప్రతిపక్ష రాజకీయంగా కొట్టిపారేయకుండా, వారి డిమాండ్లలో వాస్తవమైన అంశాలు ఏమిటో పరిశీలించాలి. సమాధానాలు ఇవ్వాలి. అవసరమైన చోట విధానపరమైన మార్పులు చేయాలి. ఎందుకంటే ఆందోళన వెనుక రాజకీయ ప్రయోజనాలు ఉన్నాయా లేదా అన్నది పక్కన పెడితే.. విద్యార్థుల సమస్యలు మాత్రం నిజమైనవే కావచ్చు.
ప్రజాస్వామ్యంలో విద్యార్థుల గొంతు బలమైనది. ఆ గొంతు రాజకీయ నినాదాల్లో కలిసిపోకుండా చూడటం రాజకీయ పార్టీలకూ, ప్రభుత్వానికీ, ఉద్యమ నాయకులకూ సమాన బాధ్యత. విద్యార్థుల ఆందోళన ఒక రాజకీయ నాయకుడికి ‘బంగారు అవకాశం’ కావచ్చు. కానీ విద్యార్థులకు అది వారి భవిష్యత్తు కోసం చేసే పోరాటం.
అందుకే ఆందోళనను ఎవరు ఉపయోగించుకుంటున్నారు అన్నదానికంటే.. ఆందోళన వల్ల విద్యార్థులకు ఏమి లభించింది అన్నదే ప్రజాస్వామ్యంలో అసలు కొలమానం.
విద్యార్థుల ఆందోళనను ఓ బంగారు అవకాశంగా భావిస్తున్న రాహుల్ గాంధీ.. దీనిపై ‘రామ్’ గారి సునిశిత విశ్లేషణను కింది వీడియోలో చూడొచ్చు.
