Germany AfD : రెండో ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత జర్మనీ రాజకీయ చరిత్రలో ఒకప్పుడు ఊహించడానికి కూడా కష్టమైన దృశ్యం ఇప్పుడు క్రమంగా వాస్తవ రూపం దాల్చుతోంది. జాతీయవాద, వలస వ్యతిరేక భావజాలానికి ప్రతినిధిగా నిలుస్తున్న ‘ఆల్టర్నేటివ్ ఫర్ జర్మనీ’ (AfD) వరుస ఎన్నికల్లో తన బలాన్ని పెంచుకుంటోంది. సెప్టెంబర్ 6న జరిగిన సాక్సోనీ-అన్హాల్ట్ రాష్ట్ర ఎన్నికల్లో AfD ఏకంగా 43.8 శాతం ఓట్లు సాధించి అతిపెద్ద పార్టీగా అవతరించింది. 83 స్థానాల అసెంబ్లీలో 39 స్థానాలు సాధించినా, ప్రభుత్వాన్ని ఒంటరిగా ఏర్పాటు చేయడానికి అవసరమైన మెజారిటీకి మూడు స్థానాల దూరంలో నిలిచింది.
ఆ తర్వాత మెక్లెన్బర్గ్-వోర్పొమెర్న్లో AfD సుమారు 37.9 శాతం ఓట్లు సాధించగా, బెర్లిన్లోనూ దాదాపు 16.2 శాతంతో గణనీయమైన మద్దతును నమోదు చేసింది. దీంతో ఇది ఒకే రాష్ట్రానికి పరిమితమైన అసంతృప్తి కాదా? లేక జర్మనీ రాజకీయ సమీకరణాల్లోనే మార్పు మొదలైందా? అనే ప్రశ్నలు ముందుకొస్తున్నాయి.
అయితే ఇక్కడ ఒక విషయాన్ని గుర్తుంచుకోవాలి. సాక్సోనీ-అన్హాల్ట్ ఫలితాన్ని మొత్తం జర్మనీ ప్రజాభిప్రాయానికి నేరుగా ప్రతిబింబంగా చూడటం సరైంది కాదు. తూర్పు జర్మనీ ప్రాంతాల్లో AfDకు చాలాకాలంగా జాతీయ సగటుతో పోలిస్తే అధిక మద్దతు ఉంది. అందువల్ల ఒక రాష్ట్ర ఫలితాన్ని దేశవ్యాప్త తీర్పుగా కాకుండా, విస్తృత రాజకీయ ధోరణిలోని ఒక ముఖ్యమైన సంకేతంగా చూడాల్సి ఉంటుంది.
అసలు అసంతృప్తి ఎక్కడుంది?
జాతీయవాద పార్టీల ఎదుగుదలకు కేవలం ‘జాతీయవాద భావజాలం’ ఒక్కటే కారణమని చెప్పడం రాజకీయ వాస్తవాన్ని సరళీకరించడమే అవుతుంది. వలసలు, జీవన వ్యయం, ఉద్యోగ భద్రత, ఇంధన ధరలు, పారిశ్రామిక పోటీ, భద్రత, ఉక్రెయిన్ యుద్ధం ప్రభావం, రష్యాతో సంబంధాలు, ప్రభుత్వాల పనితీరుపై అసంతృప్తి—ఇవన్నీ కలసి ఓటర్ల ప్రాధాన్యతలను మార్చుతున్నాయి.
2026లో యూరప్లో జాతీయవాద/రాడికల్ రైట్ పార్టీలకు మద్దతు జాతీయ ఎన్నికల్లో సగటున 23 శాతానికి పైగా చేరిందని యూరోపియన్ పాలిటిక్స్పై పరిశోధనలు సూచిస్తున్నాయి. 1990ల మధ్యకాలంతో పోలిస్తే ఇది గణనీయమైన పెరుగుదల.
అంటే ప్రశ్న కేవలం “ప్రజలు కుడివైపు ఎందుకు వెళ్తున్నారు?” అనేది కాదు. “సంప్రదాయ మధ్యేవాద పార్టీలు ఓటర్ల ఆందోళనలకు సరైన సమాధానాలు ఇస్తున్నాయా?” అనేదీ అంతే కీలకమైన ప్రశ్న.
జర్మనీ ఒక్కటే కాదు
ఈ పరిణామానికి యూరప్లోని ఇతర దేశాల్లోనూ ప్రతిధ్వనులు కనిపిస్తున్నాయి. ఇటలీ, ఫిన్లాండ్, క్రొయేషియా, స్లోవేకియా వంటి దేశాల్లో కుడిపక్ష, జాతీయవాద లేదా వలస వ్యతిరేక శక్తులు ప్రభుత్వాల్లోకి వచ్చాయి లేదా వాటి విధానాలపై ప్రభావం చూపుతున్నాయి. ఫ్రాన్స్, స్పెయిన్, పోలాండ్ వంటి దేశాల్లోనూ ఈ రాజకీయ శక్తుల భవిష్యత్ ప్రభావంపై చర్చ తీవ్రమవుతోంది.
2024 యూరోపియన్ పార్లమెంట్ ఎన్నికల తర్వాత ‘Patriots for Europe’, ‘European Conservatives and Reformists’, ‘Europe of Sovereign Nations’ వంటి కుడిపక్ష రాజకీయ సమూహాలు గణనీయమైన సీట్లు సాధించాయి. అయితే యూరోపియన్ పార్లమెంట్లో ఇవి మొత్తం మెజారిటీ కాదు; యూరప్ రాజకీయ వ్యవస్థ ఇంకా బహుళపక్ష, విభిన్న ధోరణులతోనే కొనసాగుతోంది.
ఇక్కడ మరో ముఖ్యమైన అంశం ఉంది. ఈ పార్టీలన్నింటినీ ఒకే మూసలో పెట్టడం కూడా సరికాదు. కొన్ని పార్టీలు ప్రధానంగా వలసల నియంత్రణను ముందుకు తెస్తే, మరికొన్ని యూరోపియన్ యూనియన్ అధికారాలపై ప్రశ్నలు లేవనెత్తుతున్నాయి. ఇంకొన్ని ఆర్థిక, రక్షణ, రష్యా-ఉక్రెయిన్ యుద్ధం వంటి అంశాల్లో భిన్నమైన విధానాలను అనుసరిస్తున్నాయి. అంటే ‘యూరప్ కుడివైపు తిరుగుతోంది’ అనే ఒకే వాక్యంతో మొత్తం రాజకీయ పరిణామాన్ని వివరించడం సాధ్యం కాదు.
‘ఫైర్వాల్’కు పరీక్ష
జర్మనీలో AfD ఎదుగుదలకు మరో ప్రత్యేక కోణం ఉంది. సంప్రదాయ ప్రధాన పార్టీలు ఇప్పటివరకు AfDతో అధికార కూటమిని ఏర్పాటు చేయకుండా ‘Brandmauer’ లేదా రాజకీయ ఫైర్వాల్ను కొనసాగిస్తున్నాయి. కానీ ఒక పార్టీ ఎన్నికల్లో 40 శాతానికి చేరువయ్యే స్థాయిలో మద్దతు పొందినప్పుడు, దానిని కేవలం రాజకీయంగా పక్కన పెట్టడం ఎంతకాలం సాధ్యమన్న ప్రశ్న సహజంగానే ముందుకొస్తుంది. సాక్సోనీ-అన్హాల్ట్లో AfD మెజారిటీకి కేవలం మూడు సీట్ల దూరంలో నిలవడం ఈ చర్చకు మరింత బలం ఇచ్చింది.
ఇది కేవలం AfD సమస్య కాదు. యూరప్లోని మధ్యేవాద పార్టీల ముందున్న పెద్ద సవాలు ఇదే తమ సంప్రదాయ రాజకీయ విలువలను కాపాడుకుంటూనే వలసలు, భద్రత, ఆర్థిక అసమానతలు, జీవన వ్యయం వంటి ప్రజల ఆందోళనలకు సమర్థవంతమైన సమాధానాలు ఎలా ఇవ్వాలి?
ఇది జాతీయవాద పార్టీల శాశ్వత విజయం అని చెప్పవచ్చా?
ఇప్పుడే అలా తేల్చడం తొందరపాటు. యూరప్లో ఈ పార్టీల ఎదుగుదలతో పాటు కొన్ని చోట్ల వాటికి ఎదురుదెబ్బలు కూడా కనిపించాయి. హంగరీలో విక్టర్ ఓర్బన్ ఓటమి, నెదర్లాండ్స్లో గీర్ట్ వైల్డర్స్ రాజకీయ కూటమి సంక్షోభం వంటి పరిణామాలు జాతీయవాద రాజకీయాల ఎదుగుదల ఎల్లప్పుడూ ఒకే దిశలో సాగడం లేదని చూపిస్తున్నాయి.
అందుకే జర్మనీలో AfD విజయాన్ని ‘యూరప్ మొత్తం జాతీయవాద పార్టీల చేతుల్లోకి వెళ్లిపోతోంది’ అనే తుది తీర్పుగా చూడటం కంటే, యూరప్లో రాజకీయ కేంద్రం మారుతున్నదనే సంకేతంగా చూడటం మరింత సముచితం.
ప్రజల ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పాల్సిన సమయం
జర్మనీ పరిణామాలు ఒక విషయం స్పష్టం చేస్తున్నాయి. ప్రజల అసంతృప్తిని చాలా కాలం పాటు ‘అతి జాతీయవాదం’ అనే ముద్రతో మాత్రమే పక్కన పెట్టడం ద్వారా రాజకీయ సమస్యలు పరిష్కారం కావు. అదే సమయంలో ఆ అసంతృప్తికి ప్రతిస్పందనగా వచ్చే ప్రతి రాజకీయ వాదనను కూడా వాస్తవాల పరిశీలన లేకుండా అంగీకరించడం ప్రజాస్వామ్యానికి సమాధానం కాదు.
వలసలు ఎంతవరకు? జాతీయ భద్రతకు ఎంత ప్రాధాన్యం? యూరోపియన్ యూనియన్ అధికారాల పరిధి ఎంత? ఆర్థిక వృద్ధి ఫలాలు ఎవరికి చేరుతున్నాయి? సామాజిక సంక్షేమం ఎలా కొనసాగాలి? రష్యా-ఉక్రెయిన్ యుద్ధంలో యూరప్ పాత్ర ఏమిటి? ఇలాంటి ప్రశ్నలపై ప్రజలు స్పష్టమైన సమాధానాలు కోరుతున్నారు.
అందుకే జర్మనీ ఎన్నికల ఫలితం ఇచ్చే ప్రధాన సందేశం ఒక పార్టీ గెలిచిందనే దానికంటే పెద్దది. యూరప్ రాజకీయాల్లో పాత కేంద్రానికి ఇక సవాళ్లు లేవని భావించే కాలం ముగిసిందనే సంకేతం ఇది.
ఇక ముందున్న రాజకీయ పోరాటం కేవలం ఎడమ–కుడి మధ్య కాదు. ప్రజల భద్రత, ఆర్థిక భవిష్యత్తు, జాతీయ సార్వభౌమత్వం, వలసలు, యూరప్ భవిష్యత్తు ఈ అంశాలపై ఎవరు విశ్వసనీయమైన సమాధానాలు ఇవ్వగలరన్న దానిపైనే యూరప్ రాజకీయాల తదుపరి దశ ఆధారపడనుంది.
జర్మనీలో అడుగులు అందుకే బెర్లిన్కే పరిమితమైన వార్త కాదు. బ్రస్సెల్స్ నుంచి పారిస్ వరకు, రోమ్ నుంచి మాడ్రిడ్ వరకు యూరప్లోని ప్రతి రాజకీయ రాజధానీ గమనించాల్సిన పరిణామం. జర్మనీలో మరో రెండు రాష్ట్రాల్లో అతి జాతీయవాద పార్టీ ముందడుగు దేనికి సంకేతం? దీనిపై ‘రామ్’ గారి సునిశిత విశ్లేషణను కింది వీడియోలో చూడండి.
