Narendra Modi : భారత రాజ్యాంగం ప్రతి పౌరుడికి తనకు నచ్చిన మతాన్ని విశ్వసించే, ఆచరించే, ప్రచారం చేసే హక్కును కల్పించింది. అయితే ఈ హక్కు పేరుతో బలవంతం, మోసం, ప్రలోభాలు లేదా విదేశీ నిధుల ఆధారంగా జరిగే మత మార్పిడులు కూడా “మత స్వేచ్ఛ”లో భాగమేనా అనే ప్రశ్న చాలా కాలంగా దేశవ్యాప్తంగా చర్చనీయాంశంగా మారింది. విశ్వాసం వ్యక్తిగత నిర్ణయం కావాలి గానీ, ఆర్థిక లేదా ఇతర ప్రలోభాల ఫలితంగా మారకూడదన్న అభిప్రాయం బలంగా వినిపిస్తోంది.
భారత చరిత్రను పరిశీలిస్తే బౌద్ధం, జైనం, సిక్కు మతాలు తమ సిద్ధాంతాలు, తత్వాల ద్వారా ప్రజలను ఆకర్షించాయి. గౌతమ బుద్ధుడు, మహావీరుడు, గురు గోవింద్ సింగ్ వంటి మహనీయులు తమ ఆలోచనలను ప్రచారం చేశారు. కానీ కాలక్రమేణా విదేశీ దండయాత్రలు, తరువాత వలస పాలనలో కొన్ని ప్రాంతాల్లో బలవంతపు లేదా ప్రలోభపూరిత మత మార్పిడులపై చారిత్రక చర్చలు కొనసాగుతున్నాయి. ఈ అంశంపై చరిత్రకారుల మధ్య భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నప్పటికీ, బలవంతపు మార్పిడులు ప్రజాస్వామ్య విలువలకు విరుద్ధమనే విషయంపై విస్తృత ఏకాభిప్రాయం ఉంది.
స్వాతంత్ర్యం తర్వాత కూడా విదేశీ నిధుల సహాయంతో పనిచేసే కొన్ని స్వచ్ఛంద సంస్థల కార్యకలాపాలపై కేంద్ర ప్రభుత్వం ఎప్పటికప్పుడు నిఘా కొనసాగిస్తోంది. సేవా కార్యక్రమాల ముసుగులో మత మార్పిడులు జరుగుతున్నాయన్న ఆరోపణలు పలుమార్లు వెలుగులోకి రావడంతో కేంద్రం విదేశీ విరాళాల నియంత్రణ చట్టం (FCRA) అమలును మరింత కఠినతరం చేసింది. విదేశీ నిధులు ఎక్కడి నుంచి వచ్చాయి? ఎలా ఖర్చు చేశాయి? వాటి వినియోగం చట్టబద్ధంగానే జరిగిందా? అనే అంశాలపై పారదర్శకతను తప్పనిసరి చేసింది.
ప్రభుత్వం తీసుకొచ్చిన కఠిన నిబంధనల ప్రకారం విదేశీ నిధుల వినియోగంపై పూర్తి లెక్కలు సమర్పించాలి. ఆడిటింగ్ తప్పనిసరి. నిబంధనలను ఉల్లంఘించిన సంస్థలపై జరిమానాలు, లైసెన్స్ రద్దు, నిధుల జప్తు వంటి చర్యలకు అవకాశం కల్పించింది. దీనివల్ల స్వచ్ఛంద సంస్థలు మరింత జవాబుదారీగా వ్యవహరించాల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడింది.
ఈ చర్యలను సమర్థించేవారి వాదన ఏమిటంటే, సేవా కార్యక్రమాల పేరుతో మత మార్పిడులు జరగకుండా అడ్డుకోవడం, విదేశీ ప్రభావాన్ని నియంత్రించడం, దేశ భద్రతను కాపాడడం ప్రభుత్వ బాధ్యత అని. మరోవైపు విమర్శకులు మాత్రం కొన్ని చట్టబద్ధంగా పనిచేస్తున్న ఎన్జీవోలు కూడా ఈ కఠిన నిబంధనల ప్రభావానికి గురవుతున్నాయని, పౌర సమాజ కార్యకలాపాలకు ఇబ్బందులు ఏర్పడుతున్నాయని వాదిస్తున్నారు.
ఇక్కడ గుర్తుంచుకోవాల్సిన ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, మత స్వేచ్ఛ అంటే వ్యక్తి తన మనస్సాక్షి ప్రకారం మతాన్ని ఎంచుకునే హక్కు. కానీ బెదిరింపులు, మోసం, డబ్బు, ఉద్యోగం, వైద్యం, విద్య వంటి ప్రలోభాల ద్వారా తీసుకునే నిర్ణయం నిజమైన స్వేచ్ఛా నిర్ణయమా అనే ప్రశ్నకు సమాధానం వెతకాల్సిందే. రాజ్యాంగం కూడా ప్రజా శాంతి, నైతికత, ఆరోగ్యం వంటి పరిమితులకు లోబడి మాత్రమే మత స్వేచ్ఛను గుర్తిస్తుంది.
కేంద్ర ప్రభుత్వం విదేశీ నిధుల నియంత్రణలో ఎలాంటి మినహాయింపులు ఉండవని స్పష్టం చేస్తోంది. నిబంధనలు అందరికీ ఒకేలా వర్తిస్తాయని ప్రభుత్వం చెబుతోంది. ఈ నేపథ్యంలో విదేశీ నిధుల వినియోగంపై పారదర్శకతను పెంచడం, చట్టవిరుద్ధ కార్యకలాపాలను అరికట్టడం ఒకవైపు అవసరమే అయితే, అదే సమయంలో చట్టబద్ధంగా పనిచేస్తున్న సేవా సంస్థలకు అనవసర ఇబ్బందులు కలగకుండా సమతుల్యతను పాటించడం కూడా అంతే ముఖ్యమైన బాధ్యత.
ప్రజాస్వామ్యంలో మత విశ్వాసం వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛ. కానీ ఆ స్వేచ్ఛను ప్రలోభాలు, ఒత్తిళ్లు లేదా విదేశీ నిధుల ప్రభావంతో మలచే ప్రయత్నాలు జరిగితే వాటిని అరికట్టేందుకు ప్రభుత్వం చర్యలు తీసుకోవడం కూడా పాలనలో భాగమే. అందుకే మత స్వేచ్ఛను కాపాడుతూనే చట్టవిరుద్ధ మత మార్పిడులకు అడ్డుకట్ట వేయడం, విదేశీ నిధుల వినియోగంలో పారదర్శకతను నిర్ధారించడం అనే రెండు లక్ష్యాల మధ్య సమతుల్యతే భారత ప్రజాస్వామ్యానికి అసలైన పరీక్ష.
విదేశీ నిధుల కట్టడితో మోడీపై మత సంస్థల అక్కసు.. దీనిపై ‘రామ్’ గారి సునిశిత విశ్లేషణను కింది వీడియోలో చూడొచ్చు.
