Teenage Phone Addiction: ఆ అమ్మాయి వయసు 16 సంవత్సరాలు. తల్లిదండ్రులకు ఒకే ఒక్క కుమార్తె. స్థానికంగా ఉన్న పాఠశాలలో చదువుతోంది.. మొదట్లో ఆ అమ్మాయి చదువులో చురుకుగా ఉండేది. తల్లిదండ్రులు కూడా ఆమెను ప్రోత్సహిస్తూ ఉండేవారు. ఒక్క గానొక్క కుమార్తె కావడంతో తల్లిదండ్రులు కూడా ఆమెను గారాబం చేశారు. ఆర్థికంగా లోటు కూడా లేకపోవడంతో ఆమె అడిగినవన్నీ ఇచ్చేశారు. ఆ బాలిక స్నేహితులు ఖరీదైన ఫోన్ లు వాడేవారు. దీంతో ఆమె కూడా తన తల్లిదండ్రులను కొనివ్వాలని కోరింది. దానికి వారు సమ్మతం తెలిపారు.
ఎప్పుడైతే ఫోన్ ఆమెకు అందించారో.. అప్పటినుంచి ఆమె వ్యవహార శైలి పూర్తిగా మారిపోయింది.. నిత్యం ఫోన్లో తరచూడం మొదలుపెట్టింది. తల్లిదండ్రులతో మాట్లాడేది కాదు. స్కూల్ కి వెళ్ళినప్పుడు మాత్రమే ఆమె ఫోన్ రెస్ట్ ఇచ్చేది. ఆ తర్వాత నిత్యం అందులోనే ఉండేది. మొదట్లో చెప్పి చూశారు.. తల్లిదండ్రుల మీద కోపం పెంచుకుంది. ఆ తర్వాత మరోసారి చెప్పారు.. ఈసారి వాళ్లతో మాట్లాడటం మానేసింది . దీంతో వారు ఫోన్ లాక్కున్నారు. అన్నం తినడం మానేసింది. కూతురు మీద ప్రేమతో మళ్ళీ ఫోన్ తిరిగి ఇచ్చేశారు.
ఈసారి కూతురి అలవాటు మొత్తం మార్చేయడానికి ఆ తల్లిదండ్రులు సరికొత్త ఉపాయం ఆలోచించారు. ఏకంగా బౌన్సర్లను పెట్టారు. ఆమె ఫోన్ చూస్తే చాలు వెంటనే లాక్కునే విధంగా ప్లాన్ రూపొందించారు. పడుకునేటప్పుడు ఆ బౌన్సర్లు అత్యంత నిష్కర్షగా ఫోన్ లాక్కునేవారు. ఆ బౌన్సర్ల కోసం ఆ తల్లిదండ్రులు ఏకంగా నెలకు వేల రూపాయలు ఖర్చు పెడుతున్నారు. అంతేకాదు ఆ బౌన్సర్లు మూడు షిఫ్టులలో పనిచేస్తున్నారు..
ఈ విషయం సోషల్ మీడియా ద్వారా వెలుగులోకి వచ్చింది.. అది కాస్త విస్తృతంగా సర్కులేట్లో ఉంది. ఒక ఫోన్ ఒక బాలిక జీవితాన్ని ఎలా మార్చింది.. ఆమె వల్ల కుటుంబం ఎంతగా ఇబ్బంది పడింది.. చివరికి ఆ అలవాటును మార్చడానికి ఎన్ని రకాలుగా ప్రయత్నాలు చేసింది.. ఇవన్నీ కూడా సినిమాను మించి ఉన్నాయి. అందువల్లే అలవాటు వ్యసనం కాకూడదు అంటారు. ఆ వ్యసనాన్ని మార్చుకోవాలంటే ఇదిగో ఈ స్థాయిలో కష్టపడాలి. ఇది కేవలం ఆ తల్లిదండ్రుల సమస్య మాత్రమే కాదు.. ఈ ప్రపంచంలో ఉన్న అందరిదీ. అందువల్ల తమ పిల్లలకు ఫోన్లు ఇచ్చేటప్పుడు తల్లిదండ్రులు ఆలోచించాలి. అవసరమైతేనే ఇవ్వాలి.