Human Lifespan Increased: ఓ కాలంలో సగటు మానవుడు ప్రాణం కోల్పోకుండా నెలలు, సంవత్సరాలు పోరాడాల్సిన పరిస్థితి నుంచి, ఇప్పుడు ప్రపంచ సగటు ఆయుర్ధాయం 72.6 ఏళ్లకు చేరడం అత్యంత ఘనమైన సాంఘిక–వైద్య విజయంగా పరిగణించాలి. 19వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ఎక్కడా సగటు జీవితం 40 ఏళ్లు దాటలేదు అనే విషయం ఆనాటి కఠిన పరిస్థితులను వివరిస్తుంది. నేడు ఆ స్థాయి ద్విగుణీకరణ కావడం మనం చేసిన ఆరోగ్య విప్లవానికి ప్రత్యక్ష సాక్ష్యం.
నాడు 30..
1800 నాటి ప్రపంచం తీవ్ర పేదరికం, పోషకాహారం లేమి, అంటువ్యాధుల భయంతో నిండిన చీకటి కాలం. వైద్య పరిజ్ఞానం శూన్యం కావడంతో మానవుడికి జీవితం అస్థిర విషయంలా మిగిలిపోయింది. పారిశ్రామిక విప్లవం తర్వాత కూడా ఐరోపా, ఉత్తర అమెరికా వంటి ప్రాంతాల్లో ఆయుష్యం 60 ఏళ్ల దగ్గర ఉండగా, ఆఫ్రికా–ఆసియాలో చాలా ప్రాంతాలు 30 ఏళ్ల దాకా పడిపోయాయి. కొన్ని దేశాల్లో 26 ఏళ్ల సగటు మాత్రమే ఉండి, ప్రపంచ ఆరోగ్య అసమానతకు అది చక్కటి ఉదాహరణగా నిలుస్తుంది.
నేడు 72..
1950 తరువాత వైద్య విజ్ఞానం, జనాభా ఆరోగ్య వనరులు, శిశు నైపుణ్య సేవలు ఉబికిపోవడం వల్ల ప్రపంచ స్థాయిలో మరణాల రేటు పడిపోయింది. కేవలం శిశు మరణాలు తగ్గడం మాత్రమే కాదు, పెరుగుతున్న వయసు వారి జీవావధి కూడా పెరగడం ఆధునిక ఆరోగ్య వ్యవస్థ యొక్క సమగ్రతను చూపిస్తుంది. 2019 నాటికి ప్రపంచ సగటు ఆయుర్ధాయం 72.6 ఏళ్లు. ఇది 1950లో ప్రపంచంలోనే ఉన్న అధిక స్థాయి అయిన నార్వేలో 72.3 ఏళ్లను కూడా దాటేసింది.
అసమానత తగ్గినా..
గత శతాబ్దాల్లో ఆరోగ్య స్థాయి పెరుగుదల ముఖ్యంగా అభివృద్ధి చెందిన దేశాలకే పరిమితమైతే, ఈ రోజు మునుపు వెనుకబడ్డ ప్రాంతాలే వేగంగా ఆరోగ్య లాభాలు పొందుతున్నాయి. దీంతో ప్రపంచ దేశాల మధ్య ఉన్న ఆయుష్య అంతరం కొంతవరకు ఘర్షించింది. అయితే కొన్ని ప్రాంతాల్లో ఇప్పటికీ తక్కువ ఆయుష్యం, పరిమిత ఆరోగ్య సౌకర్యాలు ఉన్నప్పుడు, ఈ పురోగతి పూర్తి కాలేదనే వాస్తవం మిగులుతుంది.
మన పూర్వీకుల కంటే రెండింతల కాలం జీవించగలగడం వైద్య శాస్త్రం సాధించిన విజయమే కానీ, అదే సాధన అన్ని వర్గాలకు సమానంగా లభ్యం కావడం ఇప్పటికీ సవాలు. ఇప్పటి సాధించిన దశ ఒక పునాది మాత్రమే. ప్రతీ వ్యక్తికీ నాణ్యమైన, అందుబాటులో ఉన్న వైద్య సౌకర్యాలు అందించడం మన ముందున్న అతిపెద్ద లక్ష్యం. అప్పుడే మానవ ఆయుష్యం పెరిగిన ఈ శతాబ్దాల ప్రయాణం పూర్తి అర్థంలో సార్థకం అవుతుంది.
